Ve seni yine üzerler. Bütün iyi niyetlerin, düşüncelerin, gülümsemelerin uçar gider. Bir sen kalır geriye; asık suratlı, ruhsuz, öfkeli. İnsanlar neden senin gördüklerini görmezler? Bu belki de hüznün sana beni unutma deyişidir, belki yaşanması gereken bir anı, belki bir yanılgı... Kalbinin köşelerini doldururken bütün hassasiyetinle, yanlış seçimler yaptığın gün gibi aşikar. Ya bundan sonrası? Bir boşluk nasıl günler süren bir çabayla dolduruluyorsa, o kadar uzundur o saf halini alması. Acılar yok olmaz kolay kolay.

     Meltem K.