Seni sevmek için ne kadar sebep varsa içimde, 

İşte seni sevmemek içinde öyle

Seni sevmek için ne kadar söz varsa dilimde, 

Seni yermek için, 

Sana ermek için yok işte yok işte

Bir yalan uyduruyorum ben kendimce, 

Kendime umutsuzluk, sana umut, 

Yollarıma çaresizlik düşmüş eşkiya

Ben sana zehir zembelek bir suskunluğum 

Ben sana gözlerinden vurulmuşum;

Sana açılan kapıların üzerime kapanan sesinde 

Ben seni değil kendimi kendimi unutmuşum.

Yaraların kanayan damarlarına 

Uykusuz gecelerimden kör sokaklar sürmüşüm.

Ne mutlu bana,

Ne mutlu...En çok bir yıldız kayıyor biliyor musun?

Bir dilek tutuyorum işte,

Ellerin oluyor,

Tutunuyorum sana.

Soluksuz bir sokak lambası altında 

Şubata müebbet gözlerimi sunuyorum sana,

Anlasana...

Seni sevmek için ne kadar sebep varsa içimde 

İşte o kadar yalan uyduruyorum kendime,

O kadar yalan, kime ne...

Kendime yalanlarla tutunuyorsam kime ne

Kendimi sende unutuyorsam kime ne

Sende susuyor 

Sende konuşuyorsam 

Sende uyuyor 

Sende uyanıyorsam 

Vuruyorsam talan olan umudun mahzenine kendimi,

Kime ne

Kime ne kendimi kanatıyorsam senin düşünde

Yalan ya da gerçek,

Sen sen sakın gecesiz uykularında üşüme

Sakın üşüme...

Ben üşüyorsam kime ne...

Bedirhan GÖKÇE